مریدین پشتی خود را چند درجه بیشتر از یک صندلی راحتی معمولی خم می‌کند، آنقدر که بتوان بدون زیرپایی به‌طور کامل روی آن دراز کشید. قاب در پایه پهن بریده می‌شود تا پایداری داشته باشد و به سمت تکیه‌گاه سر باریک‌تر می‌شود.

این صندلی به‌جای پنل‌های جداگانه، به‌صورت یک قطعه پیوسته رویه‌دوزی می‌شود؛ بنابراین در خط شانه، جایی که بدن بیشترین زمان را روی آن می‌گذراند، هیچ درزی وجود ندارد.